First Sunday

Super hero movie

Indiana jones7

In the name of the king

Elektra

88 minuts

Hot shots

She is the man

Big moma house

Cj7

The forbidden kingdom

Honcook

Wanted

21

Meet the Spartans

بهترین سی دی هایی که من پیشنهاد می دهم:

دایره زنگی

کلاهی برای باران

انتخاب

رفیق بد

لیست بازی های PSP :

 بالاخره پس از بارها تاخير، بازي لطفعلي خان زند(دومين شماره از سري بازي هاي Quest of Persia) منتشر شد. لطفعلي خان زند ادامه اي بر بازي پايان معصوميت است ولي داستان اصلي آن ارتباط خاصي با اين بازي ندارد و روابط اندک اين بازي ها را مي توان بهانه اي براي ساخت يک سري بازي ويدئويي دانست!

داستان بازي در قرن هفدهم جريان دارد. پس از مرگ کريم خان زند، هرج و مرج گسترده ايران را فرا گرفت..

 در طي چند سال در حالي که نوادگان کريم خان دچار کش مکش و درگيري براي رسيدن به پادشاهي بودند، آقا محمد خان قاجار بر نواحي شمالي ايران مسلط شد. پس از خونريزي هاي فراوان سرانجام در سال 1203 هجري، لطفعلي خان زند(نوه ي برادري کريم خان) با حمايت ابراهيم خان کلانتر(حاکم شيراز) به قدرت رسيد. طولي نکشيد که آقا محمد خان قاجار قشوني گسترده را براي فتح پايتخت، راهي شيراز کرد. لطفعلي خان، شيراز را به ابراهيم خان کلانتر سپرد و خود با سربازان وفادارش به استقبال قشون آقا محمد خان شتافت. جنگي عظيم در صحرا ميان دو لشگر درگرفت که در نهايت با عقب نشيني آقا محمد خان به تهران، خاتمه يافت. در بازگشت لطفعلي خان به شيراز، ابراهيم خان کلانتر به او خيانت کرد و دروازه هاي شيراز را به روي او بست تا او به همراه اندک ياران خود آواره ي بيابان گردد. بازي لطفعلي خان زند با اين داستان آغاز مي شود و در طول بازي نيز اتفاقات مختلفي براي شخصيت هاي داستان مي افتد. در کل بازي لطفعلي خان زند، داستان خوبي دارد که  به وسيله ي cut-scene(ميان پرده)هايي که به صورت انيميشن هاي از پيش رندر شده در ميان مراحل بازي قرار داده شده، روايت ميشود. اين ميان پرده ها از کيفيت خوبي برخوردار نيستند و صداگذاري آن ها واضح و با کيفيت نيست.

دانلود و ادامه نقد در ادامه مطلب

:: ویدیویی از بازی لطفعلی خان زند (38 مگابایت)

در حال گذراندن یک پیچ بد قلق بودم که شیشه جلوی ماشین بر اثر برخوردشدیدم با دیواره ی ماسه ای پیچ له شد و گل گیر ماشینم از کنار ماشینآویزان شد.دور ماندن از این همه حادثه آرزویی بود که با ول شدن فرمانماشین از دستم و چرخ خوردن های بی پایان آن میسر نگشت .کمی که خواستم ازجای خود با دنده عقب خارج شوم با سرعت 75 مایل در ساعت به شدت به تپه ایاز آهن خوردم و با اندکی این طرف و آنطرف رفتن در حالی مسابقه را تمامکردم که دیگر چیزی از ماشین زیبایم نمانده بود.؛ در واقع من در آن دور BMW320si خود را همچون یک سگ بی ادب مجازات کردم. اینتوصیف بعد از ظهری بود که شما می توانید آن را با مسابقه در Grand Prixcircuit بگذرانید و ماشین زیبای خود را در بازی GRID ,اولین نسخه سری جدیدبازی های مسابقه از شرکت Codemasters , له کنید.این سری همانند جانشینیبرای سری TOCA است که یک مسابقه بسیار خطرناک می باشد و بعنوان چاشنی ,تعدادی از ویژگی های DiRT را نیز در خود گنجانده است.نتیجه همه این ها یکبازی پر برخورد و جذاب مسابقه ای با نام GRID است. بازی دارای نسخه ای پیشنمایشی نیز می باشد که دارای 7 ماشین و 7 جاده قابل انتخاب است ( بدونانواع بازی : career mode , تحت شبکه , تصمیمات تیمی و حتی بدون فروشگاهلوازم ماشین). پس بدون هیچ کدام از این انواع اشاره شده مجبور خواهید بودمستقیم روی صندلی رانندگی بنشینید.هنگام ورود به گاراژ برای اولین بار بهشما گفته خواهد شد که شما چیزی به جز یک تازه کار بیچاره نیستید و بایدبرای بدست آوردن اندکی شهرت و وارد شدن به یک تیم , به انجام مسابقات بپردازید.

تاریخ انتشار: ۲۲ اکتوبر ۲۰۰۴

مدت زمان: ۷۸ دقیقه

کمپانی: سونی پیکچر

درجه بندی: PG-13

کارگردان: Takashi Shimizo

بازیگران: Sarah Michelle Gellar . Jason Behr . William Mapother . Cella Du val

خلاصه:

داستان در مورد یک خانه ی نفرین شده است در ژاپن

اصلا نسخه ی اصلی این فیلم ژاپنی  است مثل حلقه.

پدر خانواده ای که ساکن خانه بودند زن و بچه ی خود را به طرز عجیبی می کشد.

اما چند وقت بعد خود مرد به طور مرموزی می میرد.

آن زن و بچه هم بصورت نفرین شده در آن خانه هستند و منتظر قربانیهایشان...

فیلمی زیبا و جذاب که ار افکتهای صوتی

قدرتمندی برخورداره و صدا هایی که روی

این فیلم گذاشته شده ترسناک بودن اونو

چند برابر کرده به اونایی که فیلمهای ترسناک

دوست دارند توصیه می کنم  حتما ببینند.

(حتما فیلمو با صدای بلند ببینید)

داستان فيلم، جنگ ایران و یونان در میدان جنگ ترموپیل (گردنه معروفی در یونان، بین کوه اویته و خلیج مالیک) است. جایی که پادشاه اسپارتی یعنی لئونیداس ارتش 300 نفری خود را علیه ارتش عظیم ایرانیان تجهیز کرد تا مقابل سپاه خشایارشا ایستادگی کنند اما گوژپشتی دروازه‌های شهر را به روی لشگر ایران باز می‌کند بنابر روايت هرودوت از تاريخ، این 300 اسپارتی توانستند جلوی لشگر عظیم خشایارشا به مدت 3 روز مقاومت کنند اما در نهايت شکست خوردند. بنا بر اين روايات همین دفاع سه روزه باعث اتحاد یونانیان علیه ایرانیان و همین آغازی شد برای دموکراسی یونان و در نهايت شکست خشاريارشا در نبردهای بعدی. [...] گذشته از نکات تاريخی آزاردهنده‌ترين قسمت‌های 300، تصوير ايرانيان است. در اين فيلم سپاه ايران افرادی هستند مشابه وحشی‌ها و موجودات نفرت‌انگيز ارباب حقه‌ها يعنی «اورک‌ها». کسانی که جز کشتن نمی‌دانند و از نظر مغزی هم موجوداتی هستند در رديف غول‌های ابله داستان‌های هری پاتر که البته در برابر 300 نفر يونانی خوش‌تيپ و فداکار زمين‌گير می‌شوند.

حالا بحثی که مطرحه اینه که درمقابل تصویر منفی که این فیلم (که محبوبیت گسترده اش حتمیه) از ایرانی ها نشون میده چه واکنشی باید نشون داد؟ پیشنهاد من رو میتونید در ادامه مطلب بخونید.

ساده ترین کاری که میشه کرد نوشتن طومار اعتراضی است. یک نمونه از اینها تا به حال خطاب به شرکت وارنر برادرز نوشته شده. با اینکه نیت کار خیره ولی به نظر من این کار روش مناسبی برای برخورد با این قضیه نیست. از یک طرف صرفا هیچ خلاقیتی در نوشتن طومار وجود نداره و یک بچه خردسال هم دیگه میتونه این روزها طومار درست کنه. از طرف دیگه اصلا به نظرم اعتراض نباید به شرکت وارنر برادرز یا سازندگان این فیلم باشه چون هدفی که این طومارها دنبال میکنند (معذرت خواهی وارنر برادرز؟ یا توقف نمایش فیلم؟) مسلما برآورده نخواهد شد. در بهترین حالت اگر هم کسی توجهی به این طومارها بکنه فقط باعث میشه مردم بیشتری این فیلم رو ببینند و تبلیغیه برای فیلم.

علاوه بر اون، اگر کمی منطقی فکر کنیم سازندگان فیلم کار بدی نکردند. فیلمی رو درست کرده اند که از نظر زیبایی تصویری احتمالا یکی از قشنگترین فیلمهایی خواهد بود که تا به حال ساخته شده، و اون رو هم بر اساس یک رمان تصویری بدون کوچکترین دخل و تصرفی در داستان کتاب ساخته اند. اصلا من خودم جزو اولین نفرهایی خواهم بود که میرم این فیلم رو ببینم، چون به هیچ وجه نمیشه ارزش های هنری این فیلم رو نادیده گرفت. اعتراضی اگر هست باید به فرانک میلر نویسنده و نقاش داستان کتاب کمیک اصلی باشه که از ما هیولا ساخته، ولی او این کتاب رو ده سال پیش کشیده/نوشته و این طبیعیه که الان اگه بخوایم به اون اعتراض کنیم باز کمی نابخردانه به نظر میرسه.

برای مقابله با این پروپاگاندا باید خیلی هوشمندانه عمل کرد؛ در غیر این صورت تصویری که از خودمون ارائه میدیم تصویر یک سری آدم غرغروئه که هیچ ذوق هنری ندارند و هر چی میشه فقط بلد هستند شعار بدن و اعتراض کنن. این تصویر هم خیلی مثبت تر از تصویری که تو فیلم از ایرانی ها ارائه شده نیست.

به نظر من بهترین راه، سوار شدن بر موج تبلیغاتی عظیمیه که از این هفته با شروع نمایش فیلم بوجود میاد. اگر بتونیم از این موج استفاده کنیم تا حرفی که میخواهیم بزنیم رو به گوش اونایی که میخوان این فیلم رو ببینند برسونیم، بزرگترین موفقیت رو به دست آوردیم.

حالا چطور میتونیم از این موج استفاده کنیم؟ (درست حدس زدید). بمب گوگلی !! من آخرین نفری هستم که بخوام قضیه بمب گوگلی رو لوث کنم ولی به نظر من این یکی از معدود وقتهایی هست که بمب گوگلی میتونه خوب
عمل کنه. فکرش رو بکنید. طرف درباره فیلم تو مجله و تلویزیون دیده و از دوستاش شنیده و میره گوگل سرچ میکنه

که ببینه این همه سرو صدا درباره چیه؟ حالا اگر وبسایتی که ما ساختیم جزو اولین ها باشه طرف با اومدن به اون وبسایت میتونه اطلاعاتی که ما میخواهیم رو ببینه.

حالا سوال اینجاست که چه جور اطلاعاتی تو اون صفحه بذاریم. مطمئنا اگه بخوایم نوشته و مقاله طولانی بنویسیم و ادعا کنیم که ماجرا اینطوری نبوده (ادعایی که خود تاریخدانها هم شاید سرش بحث داشته باشند) تقریبا هیچکی اون رو نمیخونه. باید سعی کنیم چیزی در اون صفحه قرار بدیم که برای یک آدم معمولی که علاقه چندانی هم به تاریخ نداره جالب باشه. چیزی از جنس همون چیزی که فیلم رو برای یک آدم معمولی جذاب میکنه.

فکری که به نظر من رسید اینه: تمام نقاش های ایرانی که مایلند و میتونند (مخصوصا کاریکاتوریست ها و تصویرسازها) یک نقاشی بکشند با تم "ایران باستان". اونوقت همه این نقاشی ها رو به شکل یک گالری در اون صفحه قرار میدیم. این کار از چند جهت خوبه: یکی اینکه بیشتر طرفدارهای سیصد کسایی هستند که طرفدار کامیک استریپ هم هستند (فراموش نکنید که فیلم سیصد از روی کتاب کامیک آن درست شده) و برای هنر و مخصوصا نقاشی ارزش قایل هستند و به اون علاقه دارند. تازه خیلی از آدمها ترجیح میدن به یه نقاشی نگاه کنند تا اینکه یک مقاله خشک و طولانی بخونند. دیگه اینکه با این کار به جای ارائه دادن تصویری خشک و عصبانی، تصویری کاملا انسانی از خودمون نشون میدیم؛ انسانهایی هنر دوست و هنرمند که ارزش های هنری فیلمی مثل سیصد رو درک میکنن و اگر اعتراضی هم داشته باشند اونرو میتونند به گونه ای خلاق و هنری بروز بدهند. اصلا هم پیشنهاد نمیکنم که نقاشی ها تلافی جویانه باشه یا مستقیما به فیلم ربط داشته باشه. فقط تم اصلی میتونه ایران باستان باشه و سبک کار حتی الامکان کامیکی باشه، ولی جزئیاتش رو هر نقاش میتونه انتخاب کنه. به عنوان مثال خودم قصد دارم تصویری از خشایارشا اونطور که خودم دوست دارم بکشم، به سبک جلدهای کتابهای کمیک.

به نظر من این منطقی ترین و تاثیرگذارترین کاره. البته مسلما ساختن بمب گوگلی برای عبارت

بسیار سخت تر از اونیه که برای arabian gulf ساختیم، برای همین انتظار ندارم بتونیم وبسایتمون رو اول کنیم. ولی اگه بتونیم اون رو به صفحه اول نتایج گوگل بیاریم میتونیم بگیم که بمب مون کار کرده. من دامنه 300themovie.info رو ثبت کرده ام و یک صفحه موقتی هم راه انداخته ام.

از اینکه زودتر به فکرم نرسید و کمی وقت از دست دادیم ناراحتم ولی هنوز هم وقت هست. نمایش فیلم فردا شروع میشه، اگر مثل دفعه قبل استقبال از این پیشنهاد خوب باشه بمب میتونه تا یک هفته - ده روز دیگه کار کنه، و این یک هفته تا ده روز به هنرمندها وقت میده که نقاشی هاشون رو بفرستند. با اینکه وقتش کمه ولی قابل اجراست و برای اثبات اش هم خودم قول میدم تا دو سه روز دیگه اولین نقاشی رو تو همون صفحه بکشم و بذارم. فقط میمونه اینکه آیا بقیه هنرمندا حاضرند برای این پروژه نقاشی بفرستند یا نه، من به چند نفر (مثل بزرگمهر، زرتشت، و نیکاهنگ) که بهشون دسترسی داشتم الان ایمیل میزنم و قضیه رو بهشون میگم و امیدوارم که واکنش مثبتی نشون بدن.

خلاصه کلام اینکه این کار چهار تا حالت بیشتر نداره: یا بمب گوگلی کار میکنه ولی هیچکی نقاشی نمیفرسته به جز خودم، یا بمب گوگلی کار نمیکنه ولی همه نقاشی میفرستند و یه صفحه ی باحال هنری خواهیم داشت که به هر حال همه میتونند ازش لذت ببرند، یا اینکه هم بمب گوگلی کار میکنه و هم همه نقاشی میفرستند و نور علا نور میشه، و یا اینکه نه بمب گوگلی کار میکنه نه هیچکی نقاشی میفرسته ... در هر صورت هیچکی ضرری نمیبینه.

پس اگر با این ایده موافقید و فکر میکنید پیشنهاد خوبیه، برای اینکه بمب گوگلی کار کنه لطفا::

• اگر وبلاگ یا وبسایت دارید به آدرس http://300themovie.info به شکل زیر لینک بدید:
  
  300 the movie
  یا
  300 movie
  
  
• از دوستان و خوانندگانتان هم بخواهید که همین کار را انجام دهند
  
• اگر مطمئن نیستید بمب گوگلی چیست چند پاراگراف اول این مطلب رو بخونید
  
• از هیچ عبارت دیگه ای برای لینک دادن به اون سایت استفاده نکنید

هنرمندان و کاریکاتوریست های گرامی هم لطفا نقاشی تون رو به آدرس

بفرستید. موضوع کلی نقاشی هم قراره به "ایران باستان" ربط داشته باشه و هیچ محدودیت دیگه ای وجود نداره. مسلما چون اصل داستان 300 بر پایه یک کتاب کمیک هست اگه نوع کلی و سبک کار کمیکی باشه برای خواننده خارجی جالبتره، ولی این فقط یه پیشنهاده.

میدونم که در مقابل مشکلات دیگه ای که به عنوان ایرانی داریم این موضوع پیش پا افتاده ای به نظر میرسه، ولی کمترین دستاوردش اینه که یه مجموعه هنری خوب از توش در میاد که همه میتونند از اون استفاده کنند، حتی اگه بمب گوگلی هم کار نکنه یا ازش استقبال نشه.

پانوشت ها:
در ضمن اگر لینک دادید لطفا آدرس وبلاگتون رو در کامنت بنویسید که همه رو یک جا جمع کنیم. اگر 300 تا وبلاگ بهش لینک بدن و لیست 300 نفری رو هم در همون سایت قرار بدیم یه جورایی حرکت باحالی میشه.
فعلا زرتشت سلطانی شرکت اش قطعیه. امیدوارم بقیه هنرمندا هم جواب مثبت بدن.
گزارش یک ایرانی که فیلم رو دیده.

یکی دو نفر به همین زودی کارهای هنری شون رو فرستادن و واقعا هم قشنگ هستند. ولی برای این پروژه کشیده نشده اند و بعضی هاشون هم ربطی به تمی که میخواهیم داشته باشیم (یعنی ایران باستان ... حتی الامکان با سبک کامیکی) ندارند و کارهایی هستند که از قبل و برای کار دیگری درست شده اند. از هنرمندا خواهش میکنم که اگر میتونند وقت بذارند و کاری اوريژینال برای این پروژه بکشند و بفرستند حتی اگر یک اثرخیلی کوچک و ساده باشه. اینطوری ارزش و اعتبار کل قضیه هم بالا میره و مسلما همه از زحمتی که برای نقاشی ها هم کشیده شده قدردانی بیشتری خواهند کرد.

آپدیت: از استقبال همه خوشحالم و به موفقیت این کار خوشبین هستم، اگر چه که به گوگل که میرسه هیچ چیزی رو نمیشه پیش بینی کرد. تماس های خوبی هم با هنرمند ها و کاریکاتوریست های معتبر ایرانی داشتم و امیدوارم که همونطور که گفتند کارهاشون رو برای این پروژه بفرستند. میدونم که شما هم منتظرید که اون صفحه ای که درست کردم زودتر با آثار ارسالی و مطالب مرتبط تکمیل بشه. من طی این آخرهفته تمام وقتم رو روی اون صفحه خواهم گذاشت و قول میدم که نقاشی خودم رو هم بهش اضافه کنم، از صبر و ملاحظه شما تا وقتی که صفحه کامل بشه ممنونم و از پیشنهادهای خوبی که تا حالا دادید هم سپاسگزاری میکنم.

در ضمن این رو هم اضافه کنم که آثار محدود به نقاشی و کاریکاتور نیست، کارهای گرافیکی هم خیلی خوبه. تا وقتی که کار اوریژینال باشه و به تم "ایران باستان" ربط داشته باشه هر کار تصویری خوبی که فرستاده بشه عالیه.

در ضمن یادآوری میکنم که لینک دادن به این مطلب برای پخش کردن خبر خوبه، ولی لطفا فراموش نکنید که به اون صفحه بمب هم لینک بدین چون اصل کار اونه. برای این کار محتویات نوار مشکی رنگی که در میانه این مطلب هست رو کپی و در وبلاگ خودتون (یا هر جا دیگه که میتونید) پیست کنید.

خوشحالم می شویم که شما هم نظرات خود را در مورد این بازی و بازی های ایرانی (که تعداد انگشت شماری می باشد) بدهید.

رانندگی درتهران:

این بازی که حدود 1 سال پیش عرضه شد بسیار پر طرفار شد، حضور شخصیت های انیمیشن نیروی انتطامی و همچنین ماشین های ایرانی باعث شد استقبال بسیار بالا باشد، با توجه به اینکه نوجوانان و جوانان علاقه خاصی به رانندگی دارند این بازی را تهیه کردند اما خیلی ها پشیملن شدند. این بازی نسبت به دیگر بازی های اتوموبیل رانی بسیار ضعیف عمل کرد و نتوانست رقیب حتی برای درایو 1 باشد. موضوع بازی رانندگی در تهران است که شما راننده آژانس باشید و ادامه ماجرا در کل موضع بازی نسبت به دیگر بازی های اتوموبیل رانی خیلی ضعیف بود. این بازی هم بعد از گذشت چند هفته دیگر فروش اش تقریبا به صفر رسید، البته اویل عرضه فروش خیره کننده داشت که خیلی ها بعد از نصب و اجرای بازی از خرید آن پشیمان شدند.

نجات بندر – دفاع در خط آتش:

این بازی که هنوز یک هفته ام از عرضه آن نگذشته است نسبت به بازی قبلی ایران یعنی رانندگی در تهران کم تر فروش کرده، دلیل مهم هم سبک بازی است، کلا بازی های استاژتیک کمتر در ایران فروش دارند. جریان این بازی که واقعیت دارد جنگ علیه ایران است و شما باید بندر را نجات دهید.

این بازی حداقل نسبت به بازی “رانندگی در تهران” موضوع بهتری دارد. البته مشکلات این بازی مثل همه بازی ایرانی یکی می باشد اما در ل فضا و ساختار سعی شده است از بازی های جنگی اون ور آب پیروی کند.

بررسی مشکلات بازی های ایرانی (رانندگی در تهران – نجات بندر):

ببنید بازی های مثل IGI, Need for Speed, FIFA, Wining Eleven, The Sims, King of the Road و … چرا از مرز ها عبور می کنند و در همه جای دنیا پخش می شوند؟ چرا FIFA باید در همه کشور های جهان باشد اما بازی های ایرانی نه؟ چرا Need For Speed باید در همه کشور ها یافت شود اما “رانندگی در تهران” نه؟

پاسخ آن یک جمله است: “ما از قوانین بین المللی استفاده نمی کنیم” ببنید، همیشه بحث سر گرافیک بازی نیست که بگیم “رانندگی در تهران” گرافیک اش کمه و یا … نه درایو 1 که گرافیک اش کمتر ولی چقدر طرفدار داره و هنوز هم داره… اما نگاه کنید درایو یک از قوانین بین المللی استفاده می کند. اما “رانندگی در تهران” نه. چرا؟

ببنید از اسمش مشخص است “رانندگی در تهران” یعنی فقط تو تهران اما درایور نه این طور نیست. یا Need for Speed و… و مشکل دوم این است که “رانندگی در تهران” کلا محیط بازی به زبان فارسی است، دیالوگ ها فارسی است… خوب همین می شه که وقتی ما همچی را محدود کنیم به ایران و تهران، قطعا این بازی از مرز های ایران عبور نخواهد کرد، شما دقت کنید اکثر بازی ها مال هر کشوری باشید زبان انگیلیسی هستند، زیرا زبان بین المللی و در کنار این زبان فرانسه ، آلمان و … هم استفاده می کنند. این باعث می شود که همه کجای دنیا بتوانند آن را ببنید و استفاده کنند.

شما نگاه کنید، بازی Wining Eleven  یک بازی ژاپنی است، اما در هنگام نصب به طور پیش فرض انگیلیسی نصب می شود و اگر کاربر خواست دیگر زبان ها را هم نصب می کند تا بازی برای همه مردم جهان قابل فهم باشد.

این در حال هست که هم “رانندگی در تهران” و هم “نجات بندر – دفاع از خط آتش” به زبان فارسی می باشد و این فقط برای ایرانی هاست و نه برای مردم جهان.

بعد از رعایت نکات بین المللی این موضوع بازی است که نقش مهمی در فروش و همه گیری (یعنی پخش در کل جهان) بازی دارد. شما نگاه کنید در بازی های IGI, Need for Speed, FIFA, Wining Eleven, The Sims, King of the Road و … موضوعات یک موضوع تخیلی و یا اجتماعی جهانی است (به جز بازی های فوتبال که کلا با همه بازی ها فرق می کنند، در بازی های فوتبالی بیشتر گرافیک به چشم می خورد) یعنی هضم آن برای همه مردم جهان راحت و قابل فهم است و مربوط به مکان خاصی نمی شود، اما در باری های ایرانی “نجات بندر – دفاع در خط آتش” و “رانندگی در تهران” مربوط به ایران است، اصلا از اسمش مشخص است. موضع دو بازی مربوط به ایران می شود، البته اگر اسم بازی “رانندگی در تهران” را به یک چیز دیگر تغییر می دادند بهتر بود چون در بازی زیاد ایران و تهران محوریت ندارد و این باعث می شد که کاربران خارجی بهتر بای کنند.

ما عادت داریم تا هر چی می سازیم سریع ربطش بدیم به ایران، یعنی همه چز اش را فارسی می کنیم و ایران را محوریت قرار می دهیم. دقیقا مثل بای انرژی هسته ای که در راه است.

ببنید اگر قراره ایران را به جهان معرفی کنیم بهتر با بازی های بهتری این کار را انجام دهیم، و آن را به زبان های انگیلیسی و آلمانی و … منتشر کنیم تا کاربران راحتر بازی کنند.

در ضمن اکثر بازی ها توسط شرکت های بزرگی ساخته می شود که تخصص بازی دارند و همچنین بازی خور های حرفه ای دارند، در ایران با وجود این بازی خور ها اما هیچ کدام آنها مورد استفاده قرار نگرفتند. و همچنین اکثر بازی ها توسط شرکت هایی ساخته می شوند که تخصص بازی ندارند، رانندگی در تهران با پشتیبانی “نیروی انتظامی” و نجات بندر توسط شرکت “تبیان” که بیشتر یک شرکت و سایت اطلاع رسانی - دینی است تا یک شرکت بازی ساز و همین باعث می شود پشتیبانی از بازی کم شود. شما بروید بازی FIFA را اجرا کنیدو لیست سازنده ها را ببنید بعد مال “نجات بندر- دفاع در خط آتش” را ببنید در FIFA یک طومار دور و دراز می بنید و حتی اسم چندین شرکت ولی  “نجات بندر – دفاع در خط آتش” لیست چند نفر و جالبه در همین بازی بازبینی آن را دو نفر انجام دادند در حالی که شرکت های بزرگ بازی سازی دنیا از جمله EA Games بازبینی بازی را علاوه بر اینکه توسط چندین شرکت انجام می دهند، به چندین بازی خور حرفه هم می دهند. بازی خور ها نوجوان یا جوان های هستند که عشق بازی دارند و در قیقت بازی بلدند این افراد به شرکت ها می گویند که چیکار کنند بهتره و یا چی کار نکنند بهتره اما در “نجات بندر – دفاع در خط آتش”این کار نشده است.

در آخر در انتخاب اسم بهتره دقت کنیم “راندگی در تهران” اسم نیست که برای یک بازی باشد، البته باز “نجات بندر – دفاع در خط آتش” خیلی بهتره اسمش.

امیدورایم روزی برسد بازی های ایرانی را در راس پر فروش ترین بازی های دنیا ببنیم. (یعنی میشه)

در ضمن عکس بالای پست مربوط به یک بازی دیگر است و ربطی به بازی نجات بندر ندارد !!!