آرشیو تمام آلبوم های خوانندگان ، به شرح زیر:

رضایا و آرمین*

سروش هیچکس

رضا پیشرو

ساسی مانکن*

مسعود سعیدی

یاس

علی قاف

بابک تیغه

امیرتتلو*

تـهی

عرفان

فلاکت

ابلیس

زدبازی

اهورا

0111

سروش سیدی

0098

دانلود

سبک مورد علاقه‌ي من در موسيقي رپ هست، خب توي ايران هم اين سبک داره رايج ميشه و طرفداراني هم داره البته فعلن به‌صورت زيرزميني (Underground) هست يعني ملت رپ‌کن* فعلن هرچي مي‌خونن مفتي در اختيار ملت رپ‌گوش‌کن قرار ميدن و آهنگا رو نمي‌فروشن.

همين‌جا بزار بگم که من تو اين نوشته نمي‌خوام ر

سبک مورد علاقه‌ي من در موسيقي رپ هست، خب توي ايران هم اين سبک داره رايج ميشه و طرفداراني هم داره البته فعلن به‌صورت زيرزميني (Underground) هست يعني ملت رپ‌کن* فعلن هرچي مي‌خونن مفتي در اختيار ملت رپ‌گوش‌کن قرار ميدن و آهنگا رو نمي‌فروشن.

همين‌جا بزار بگم که من تو اين نوشته نمي‌خوام رپ فارسي رو از نظر «علم موسيقي» بررسي کنم بلکه از نظر فرهنگي و بار معنوي ميخوام يکمي بالا پايينش کنم ببينم چجورياست.

پي‌نوشت: بنيانگذار اين سبک رپ‌کني با لقب ديو هست.
خب حالا بينيم دوستان رپ‌کن (Rapper) از چيا مي‌خونن و خوبي‌ها و بدي‌هاي کارشون کجاست، ??? از آهنگ‌هاي رپ فارسي به‌صورت کل‌کل خونده ميشه يعني طرف ميکروفن رو مي‌گيره و هي از خودش و گروهش تعريف مي‌کنه و ديگران رو مي‌ترسونه يا حتا به ديگران فحش ميده و انواع اقسام توهين‌ها رو نصيبشون مي‌کنه.
خب الان کسي که رپ خارجي (مخصوصن آمريکايي) رو جديدن گوش داده ميگه که «خب خارجي‌ها هم که دارن از خودشون تعريف مي‌کنن و چرت و پرت مي‌خونن پس کجاي کار رپ‌کن‌هاي ايراني ايراد داره؟»
ببينين اون موقع که رپ توي آمريکا داشت پا مي‌گرفت هدف اصليش اعتراض به نژادپرستي و تبعيض‌نژادي حاکم بر اجتماع آمريکا بود، سياه‌هاي آمريکايي به رپ به‌عنوان يه سلاح نگاه مي‌کردن، فرهنگ رپ از ? قسمت تشکيل شده:

خوانندگي (MC)
آهنگ‌سازي (DJ)
رقص هيپ‌هاپ (BreakDance)
ديوارنويسي (Graffiti)
اون موقع سياهاي آمريکايي يه گوشه‌ي خيابون جمع مي‌شدن و با وسايل خيلي ساده مثل ظروف غذا و دست‌زدن و بشکن زدن يه موسيقي ساده رو اجرا مي‌کردن و يه‌نفرشون هم شروع به خوندن (اعتراض) مي‌کرد و يه سريشون هم همونجا شروع به BreakDance مي‌کردن واسه جلب توجه رهگذرا و گوش دادن به آهنگ (اعتراض) اونا نسبت به تبعيض نژادي! (البته نظرياته ديگه‌اي هم وجود داره، والا من اينطوري شنيده بودم اگه فرق مي‌کنه واسم کامنت بزارين تا درستش کنم!)
پي‌نوشت: من در مورد تاريخ رپ منابعم کامل نبود، دوست عزيزم ديزي راکر تاريخ رپ رو به‌صورت کامل نوشته ( قسمت اول، دوم، سوم)

خب اونا تونستن با اين سبک اعتراض خيلي از حق و حقوقشون رو بدست بيارن و خيليا ديگه دست از نژادپرستي برداشتن، حالا توي سال ???? که سياه‌پوستا به حق و حقوقشون رسيدن ديگه خواننده‌هاي رپ نيازي نمي‌بينن زياد به اعتراض بپردازن و فقط از خودشون تعريف مي‌کنن يا از لذت هم‌آغوشي صحبت مي‌کنن تو آهنگاشون، خب حالا اينايي که رپ فارسي مي‌خونن شرايط رو نمي‌تونن تطبيق بدن يعني رپ نوپاي ايران رو هم‌زمان با رپ پرتجربه‌ي آمريکا که ديگه به همه‌خواسته‌هاش رسيده يکي ميبينن در حالي که تبعيض‌نژادي تو جامعه‌ي ما بيداد مي‌کنه! اما رپ‌کناي ايراني به تقليد از آمريکايي‌ها ميان از خودشون تعريف مي‌کنن و از دختربازي و پارتي و اين اراجيف مي‌خونن، اينا بايد رپ حال حاضر ايران رو با اون زماني که رپ تو آمريکا تازه شروع شده بود در نظر بگيرن و اون راه رو پيش بگيرن يعني بيان ناهنجاري‌هاي اجتماعي رو بيان کنن و اعتراض کنن نسبت به عواملي که نمي‌ذاره جامعه پيشرفت کنه.

مسئله‌ي مهم بعدي الفاظيه که توي آهنگاي رپ به‌کار برده ميشه، کسايي که رپ آمريکايي گوش داده باشن متوجه مي‌شن که اونا چقدر توي آهنگاشون فحاشي مي‌کنن و اين ممکنه واسه ما عجيب باشه اما واسه خودشون عيبي نداره چون فرهنگ سياه‌هاي آمريکايي فحاشي رو توي خودش جا داده مثلن مي‌بينيم که دو تا برادر توي خونه همديگه رو Mutha F**ke (مادر به‌خطا) صدا ميکنن و اصلن هم واسشون مهم نيست، و فاک (F**k) يکي از پرکاربردترين کلماتشون محسوب ميشه يعني اين توي فرهنگ اونا عيب نيست؛ متاسفانه رپ‌کن‌هاي ايراني هم با تقليد چشم و گوش‌بسته از آمريکايي‌ها شروع به فحاشي مي‌کنن توي آهنگاشون و فکر مي‌کنن خيلي آپ‌تو‌ديت هستن در حالي که فحاشي اونم رکيک تو فرهنگ ما کاملن مطروده و اصلن قابل پذيرش نيست توي خانواده‌هاي ايراني، به‌نظر من رپ‌کناي ايراني بايد توجه داشته باشن که وقتي مي‌خوان يه چيزي رو به جاي ديگه انتقال بدن با شرايط و فرهنگ اونجا سازگارش کنن يعني بومي‌سازي کنن، نه اينکه چون اونا فحش ميدن ما هم بايد فحش بديم، با اين رويه هيچ‌وخت رپ در ايران همه‌گير نميشه، يعني هيچ‌وخت توي خانواده‌ها جا نميفته، حالا حتمن يه عده‌ايشون ميگن «برو بابا بچه سوسول، تو بايد يه توپ دارم قل‌قليه بخوني، رپ بدون فحش که رپ نيست!» در جواب اين دسته از دوستان بايد بگم که من نگفتم اصلن فحش ندين، اصلن من نمي‌تونم واسه کسي تصميم بگيرم يا دستور بدم، اينا صرفن چندتا پيشنهاده واسه بهتر شدن رپ فارسي، شما ميتونين از فحشاي رايج و معمولي‌تر استفاده کنين مثل: پدر سگ، حروم‌زاده و… ، اينجور فحشا ديگه تو خانواده‌ها تقريبن عادي شده و ميشه هضمش کرد وسط آهنگ اگه گفته بشه، اما آهنگي که همش اسم دستگاهاي تناسلي توش باشه رو نميشه واقعن توي خانواده‌ي ايراني جا انداخت،‌ خيلي دوس دارم از همين رپ‌کنا بپرسم آيا شما روتون ميشه آهنگاي پر از فحشاي رکيکتون رو جلوي خانوادتون هم بزارين يا نه!؟

مسئله‌ي ديگه سطح‌فکر کساييه که رپ فارسي مي‌خونن، به نظر من «رپ واقعي» نياز زيادي به مطالعه داره يعني طرف هم بايد فن بيان و ادبياتش خوب باشه هم مشکلات و درداي جامعه رو به‌خوبي بشناسه تا بتونه متناسب با اونا آهنگ بسازه، کلن آهنگاي ايراني يا «کل‌کل» يا «دختر بازي»ه و ديگه اگه يارو خيلي به مغزش فشار بياره از «کودکان خياباني» مي‌خونه که اونم با نگاهي بسيار سطحي همراهه! البته استثنا هم وجود داره که در ادامه بهش اشاره مي‌کنم.

خب نکته‌ي بعدي که به ذهنم مي‌رسه رفتار دوستان رپ‌کن هست، چيزي که من متوجه شدم خيلي از اين دوستان بيشتر از اينکه به اشعار و موزيک خودشون توجه داشته باشن به تيپ و قيافه‌ي يا به قول خودشون «تريپ» توجه مي‌کنن يعني ميگن کسي که طرفدار رپه حتمن بايد شلوار بگي با کفشاي اسپرت بپوشه و زنجيزاي کت و کلفت به گردنش آويزون کنه و دستمال سر ببنده و از اين چرت و پرتا در حالي که اين چيزا اصلن توي خوندن کسي تاثير نمي‌ذاره و فقط يه چيزه ظاهري محسوب ميشه، انگار اين قضيه صداي اعتراض بعضي از رپ‌کن‌ها رو دراورده تا اونجايي که يکيشون تو آهنگش ميگه: «شما همه از دم تو جو شلوار بگين، دشمناي من همتون به‌نظرم پدرسگين « :)) »، شلواره من پايين نيست، يعني رپم حاليم نيست؟ به من بگو آخه اينجا دشمن من کيست؟ شلوار راسته پامه به من بگو حرفي، يا اين وسط نوع شلوارم واسه تو فرقي، ميگم بيا جلو ميگي نميام من، اگه بچه رپ واقعي شمايين رپو نميخوام من!!!»؛ که افراد مورد خطابش همونايي که به شلوار بگي اعتقاد دارن.

يه عده از رپ‌کنا هستن که فقط رپ رو واسه کل‌کل و دختربازي مي‌دونن و به جز اين موضوعات چيز ديگه‌اي رو واسه رپ‌خوندن قبول نمي‌کنن، مثلن يکيشون ميگه «ميگين آهنگ نخون از جنگ و کل‌کل، پس از چي بخونم؟ از کوه و درخت و جنگل؟!»؛ يعني به‌جز جنگ و کل‌کل فقط کوه و درخت هست؟ يعني اين همه جامعه‌ي ما با مشکلات ريز و درشت دست و پنجه نرم مي‌کنه اصلن مهم نيست؟ البته احتمالن شمايي که رپ رو واسه پول در اوردن انتخاب کردين چشو و گوشتون رو کاملن بستين. (با استناد به «ميخوام پول درارم من از راه رپ تا پولدارتر شم از جراح قلب!»)

«فلاني رپ رو خز کرده» اين حرف رو شايد شما بارها شنيده باشين، کسايي که اين حرف رو مي‌زنن يه‌جور حس مالکيت نسبت به رپ دارن و احساس ميکنن اگه کسي برخلاف ميل اونا آهنگ رپ خوند بايد گرفت کشتش!! در صورتي که رپ متعلق به هيچ‌کسي نيست و هر کسي ميتونه حرف خودشو با اين سبک بزنه، من هم که مي‌بينين دارم ميگم بهتره آهنگ کل‌کل نخونين و فحش ندين واسه اينه که رپ توي جامعه‌ي ايران پيشرفت کنه وگرنه عددي نيستم که بخوام واسه کسي تعيين تکليف کنم فقط واسه پيشنهاد ميگم!
بايد درک کنيم که دوست داشتن يه چيز نسبي هست يعني اگه من يه آهنگ رو دوس داشتم دليل نميشه بقيه هم دوسش داشته باشن، مثلن خيليا هستن که خوراکشون همين آهنگاي پر از فحشه، خب دوس دارن ديگه کاريشون نميشه کرد!

قابل توجه خانوم‌هاي محترم، رپ‌کن خانوم هم داريم، تا اونجايي که من شنيدم اينا رپ‌کناي خانومن: سالومه، ?ختر، شرخون، پاني، فروزان؛ که من آهنگاس سالومه رو خيلي خوشم اومده چون مضمونه صلح‌طلبي و ضدجنگ دارن، آهنگ ?ختر هم بد نبود اما آهنگاي پاني به معناي واقعي افتضاح بودن! فروزان هم که هنوز گوش ندادم.

حالا بريم سراغ اون استثناها که گفته بودم، توي اين همه آهنگ کل‌کل و هوس‌بازي چندتا آهنگ خوب هم پيدا ميشه بلخره درست نيست آدم فقط از بدي‌ها بگه و خوبي‌ها رو ناديده بگيره، آهنگ‌هايي که من پيشنهادشون ميکنم:

آهنگاي Emziper مخصوصن «فرق آدما»
آهنگاي رپ‌کني به اسم Binrad، دو سه تا آهنگي که من گوش دادم واقعن خوب بوده
آهنگ فلسطين از Slow Poison
آهنگ «زمان» از کرکس و رضا 3pac
آهنگ «بدبختي» از Canbean
آهنگ «غرق شده» از حسين ابليس و Dj امير
آهنگ «رسم بازي زندگي» از حسين ابليس و Mr. Killer
آهنگ «خليج فارس» از حسين ابليس
آهنگ «تغيير» از داريا، سامان فينچر و رضا 3pac
آهنگ «مادر» از داريا و کامي MC
آهنگ «آدم‌ها» از FilthBog
آهنگ‌هاي «هيچ‌کس» فقط اونايي که توي سايتش گذاشته و نه اوني که با «ضد بازي» خونده!!
آهنگهاي «سالومه» هر دوتاش که گذاشته خوبه
آهنگ «غربت» از سياه و سفيد
آهنگ «هياهوي هيچ» از ?ختر
آهنگ «کل بسه» از تهي
آهنگ «خاطرات تلخ» از افشين Yar2 و رضا 3pac
آهنگ «بازي سرنوشت» از هرزون
آهنگ «کارتون‌خواب» از طيب
انسانيت از DJ Fashy
ترتين خاصي ندارن اين آهنگايي که معرفي کردم، همين‌طوري که يادم ميومد مي‌نوشتم! اونايي هم که لينک ندادم حتمن لينکشو پيدا نکردم ديگه!

توي آهنگايي که گوش دادم واقعن بعضيا هستن که استعدادشون خيلي خوبه ولي در جهت فحش دادن و کل‌کل ازش استفاده مي‌کنن، يعني مثل اکثر ايرانيا: «با استعداد ولي در جهت منفي»، از اين افراد ميشه سيامک، ابليس، ضد بازي، چنگيز و تيمور، نرگال و… رو مثال زد که استعداد خيلي خوبي دارن ولي خب متاسفانه آهنگاشون اکثرن يا کل‌کله يا پارتي :( وقتي ميگم طرف استعدادش خوبه يعني سبک خوندن و موزيکش (beat) خيلي خوبه ولي معني خاصي نداره آهنگش.
مثلن همين سيامک لامصب بعضي وختا يه قافيه‌هايي استفاده ميکنه که به عقل جن هم نميرسه!! من خيلي سبک خوندنشو دوس دارم ولي حيف که آهنگ با معني نمي‌خونه؛ البته سبک کار سيامک و ابليس Reggae هست و هيپ‌هاپ نيست ولي به‌هرحال خيلي شبيه هم هستن.

تو اين جريانات بعضي گروها يا افراد هستن که کارشون فقط لجن‌پراکني و Diss کردن ديگرانه (Diss هم‌خانواده‌ي Dissatisfy و به معني آهنگي بر ضد کسي خوندنه)، يه گروهي هست که تازگيا اومده و از همون آهنگ اولش که خونده تا اين آخريش فقط به ديس کردن ديگران پرداخته و کارشون واقعن افتضاحه، نه قافيه‌هاي درستي دارن نه استايل خوبي نه روي بيت ميخونن اکثر قافيه‌هاشون رو هم از آهنگاي ديگران کپي مي‌کنن، اسم خودشونو هم گذاشتن پرشين مافيا :)) صداي يکيشون هست شبيه صداي «کلاه قرمزي»ه، اينقدر هم اينا زشت و مزخرف مي‌خونن که فقط واسه خنديدن بايد آهنگاشونو گوش داد، جديدن هم رفتن هرچي دور و برشون ايراني پيدا کردن رو اوردن که باهمديگه بخونن، يکي رو اوردن به اسم پيمان خفن، صداش شبيه «پسر خاله»ست، که اين پسر خاله با اون کلاه قرمزي خيلي به هم ميان توي يه گروه رپ :)) اينا واسه‌ي معروف شدن شروع کردن به ديس کردن اين و اون تا بلکه با سواستفاده از اسم و معروفيت ديگران به يه نون و نوايي برسن، اينا آدماي مريض و بدون اعتماد به‌نفسي هستن که نمبتونن بر اساس کار خودشون پيشرفت کنن و هميشه ميخوان بقيه رو نردبون خودشون کنن؛ جمش کنين لطفن!

يکي از سايتايي که ميتونن اکثر آهنگاي رپ فارسي رو توش گير بيارين سايت «پرشين هيپ‌هاپ» هست که قبلن هم معرفي کرده بودم و تقريبن به مرجعي براي دانلود آهنگ تبديل شده، از گرو‌ها (يا افراد) ديگه‌اي که سايت (يا بلاگ) دارن اينا رو يادم مياد:

Teh-Triggaz گروهي تشکيل شده از طيب، سايه‌ي مرگ، هرزون، شرخون، ?ختر و برسام
Rap-Gang گروهي تشکيل شده از حسين ابليس، سيامک و Canbean
هيچکس
فلاکت
اهواز رپووو
افشين Yar2
Emziper
سربازهاي تهران
سيامک
فرشاد (DJ Fashy)
معرفي سايتا هم ترتيب خاصي نداره. (مسئوليت محتواي سايتهاي معرفي شده به عهده‌ي من نيست)

شرمنده دوستاني هم که «رپ سياسي» مي‌خونن هستم، به‌دليل شرايط موجود نمي‌تونم بهشون لينک بدم يا معرفيشون کنم.

من اين نوشته رو بر اساس آهنگهايي که گوش دادم تنظيم کردم و اين خيلي واضحه که من همه‌ي آهنگاي رپ فارسي رو گوش ندادم و ممکنه بعضيا رو از قلم انداخته باشم، ولي در کل وضع به همين منواله که ديدن، اگه اين نوشته ايرادي داره حتمن منو به راه راست هدايت کنين!

نظراتي که براي اين مطلب نوشته ميشن بعد از تاييد شدن توسط شخص بنده به همه نشون داده ميشن، پس خواهشن هر نظر رو ده بار نفرستين، همون يه بار که فرستادين بعد از اينکه از نظر الفاظ رکيک و توهين‌ها نظر رو شستشو دادم در معرض ديد همگان قرار ميگيره.

*= رپ‌کن معادل فارسي Rapperه فارسي رو از نظر «علم موسيقي» بررسي کنم بلکه از نظر فرهنگي و بار معنوي ميخوام يکمي بالا پايينش کنم ببينم چجورياست.

پي‌نوشت: بنيانگذار اين سبک رپ‌کني با لقب ديو هست.
خب حالا بينيم دوستان رپ‌کن (Rapper) از چيا مي‌خونن و خوبي‌ها و بدي‌هاي کارشون کجاست، ??? از آهنگ‌هاي رپ فارسي به‌صورت کل‌کل خونده ميشه يعني طرف ميکروفن رو مي‌گيره و هي از خودش و گروهش تعريف مي‌کنه و ديگران رو مي‌ترسونه يا حتا به ديگران فحش ميده و انواع اقسام توهين‌ها رو نصيبشون مي‌کنه.
خب الان کسي که رپ خارجي (مخصوصن آمريکايي) رو جديدن گوش داده ميگه که «خب خارجي‌ها هم که دارن از خودشون تعريف مي‌کنن و چرت و پرت مي‌خونن پس کجاي کار رپ‌کن‌هاي ايراني ايراد داره؟»
ببينين اون موقع که رپ توي آمريکا داشت پا مي‌گرفت هدف اصليش اعتراض به نژادپرستي و تبعيض‌نژادي حاکم بر اجتماع آمريکا بود، سياه‌هاي آمريکايي به رپ به‌عنوان يه سلاح نگاه مي‌کردن، فرهنگ رپ از ? قسمت تشکيل شده:

خوانندگي (MC)
آهنگ‌سازي (DJ)
رقص هيپ‌هاپ (BreakDance)
ديوارنويسي (Graffiti)
اون موقع سياهاي آمريکايي يه گوشه‌ي خيابون جمع مي‌شدن و با وسايل خيلي ساده مثل ظروف غذا و دست‌زدن و بشکن زدن يه موسيقي ساده رو اجرا مي‌کردن و يه‌نفرشون هم شروع به خوندن (اعتراض) مي‌کرد و يه سريشون هم همونجا شروع به BreakDance مي‌کردن واسه جلب توجه رهگذرا و گوش دادن به آهنگ (اعتراض) اونا نسبت به تبعيض نژادي! (البته نظرياته ديگه‌اي هم وجود داره، والا من اينطوري شنيده بودم اگه فرق مي‌کنه واسم کامنت بزارين تا درستش کنم!)
پي‌نوشت: من در مورد تاريخ رپ منابعم کامل نبود، دوست عزيزم ديزي راکر تاريخ رپ رو به‌صورت کامل نوشته ( قسمت اول، دوم، سوم)

خب اونا تونستن با اين سبک اعتراض خيلي از حق و حقوقشون رو بدست بيارن و خيليا ديگه دست از نژادپرستي برداشتن، حالا توي سال ???? که سياه‌پوستا به حق و حقوقشون رسيدن ديگه خواننده‌هاي رپ نيازي نمي‌بينن زياد به اعتراض بپردازن و فقط از خودشون تعريف مي‌کنن يا از لذت هم‌آغوشي صحبت مي‌کنن تو آهنگاشون، خب حالا اينايي که رپ فارسي مي‌خونن شرايط رو نمي‌تونن تطبيق بدن يعني رپ نوپاي ايران رو هم‌زمان با رپ پرتجربه‌ي آمريکا که ديگه به همه‌خواسته‌هاش رسيده يکي ميبينن در حالي که تبعيض‌نژادي تو جامعه‌ي ما بيداد مي‌کنه! اما رپ‌کناي ايراني به تقليد از آمريکايي‌ها ميان از خودشون تعريف مي‌کنن و از دختربازي و پارتي و اين اراجيف مي‌خونن، اينا بايد رپ حال حاضر ايران رو با اون زماني که رپ تو آمريکا تازه شروع شده بود در نظر بگيرن و اون راه رو پيش بگيرن يعني بيان ناهنجاري‌هاي اجتماعي رو بيان کنن و اعتراض کنن نسبت به عواملي که نمي‌ذاره جامعه پيشرفت کنه.

مسئله‌ي مهم بعدي الفاظيه که توي آهنگاي رپ به‌کار برده ميشه، کسايي که رپ آمريکايي گوش داده باشن متوجه مي‌شن که اونا چقدر توي آهنگاشون فحاشي مي‌کنن و اين ممکنه واسه ما عجيب باشه اما واسه خودشون عيبي نداره چون فرهنگ سياه‌هاي آمريکايي فحاشي رو توي خودش جا داده مثلن مي‌بينيم که دو تا برادر توي خونه همديگه رو Mutha F**ke (مادر به‌خطا) صدا ميکنن و اصلن هم واسشون مهم نيست، و فاک (F**k) يکي از پرکاربردترين کلماتشون محسوب ميشه يعني اين توي فرهنگ اونا عيب نيست؛ متاسفانه رپ‌کن‌هاي ايراني هم با تقليد چشم و گوش‌بسته از آمريکايي‌ها شروع به فحاشي مي‌کنن توي آهنگاشون و فکر مي‌کنن خيلي آپ‌تو‌ديت هستن در حالي که فحاشي اونم رکيک تو فرهنگ ما کاملن مطروده و اصلن قابل پذيرش نيست توي خانواده‌هاي ايراني، به‌نظر من رپ‌کناي ايراني بايد توجه داشته باشن که وقتي مي‌خوان يه چيزي رو به جاي ديگه انتقال بدن با شرايط و فرهنگ اونجا سازگارش کنن يعني بومي‌سازي کنن، نه اينکه چون اونا فحش ميدن ما هم بايد فحش بديم، با اين رويه هيچ‌وخت رپ در ايران همه‌گير نميشه، يعني هيچ‌وخت توي خانواده‌ها جا نميفته، حالا حتمن يه عده‌ايشون ميگن «برو بابا بچه سوسول، تو بايد يه توپ دارم قل‌قليه بخوني، رپ بدون فحش که رپ نيست!» در جواب اين دسته از دوستان بايد بگم که من نگفتم اصلن فحش ندين، اصلن من نمي‌تونم واسه کسي تصميم بگيرم يا دستور بدم، اينا صرفن چندتا پيشنهاده واسه بهتر شدن رپ فارسي، شما ميتونين از فحشاي رايج و معمولي‌تر استفاده کنين مثل: پدر سگ، حروم‌زاده و… ، اينجور فحشا ديگه تو خانواده‌ها تقريبن عادي شده و ميشه هضمش کرد وسط آهنگ اگه گفته بشه، اما آهنگي که همش اسم دستگاهاي تناسلي توش باشه رو نميشه واقعن توي خانواده‌ي ايراني جا انداخت،‌ خيلي دوس دارم از همين رپ‌کنا بپرسم آيا شما روتون ميشه آهنگاي پر از فحشاي رکيکتون رو جلوي خانوادتون هم بزارين يا نه!؟

مسئله‌ي ديگه سطح‌فکر کساييه که رپ فارسي مي‌خونن، به نظر من «رپ واقعي» نياز زيادي به مطالعه داره يعني طرف هم بايد فن بيان و ادبياتش خوب باشه هم مشکلات و درداي جامعه رو به‌خوبي بشناسه تا بتونه متناسب با اونا آهنگ بسازه، کلن آهنگاي ايراني يا «کل‌کل» يا «دختر بازي»ه و ديگه اگه يارو خيلي به مغزش فشار بياره از «کودکان خياباني» مي‌خونه که اونم با نگاهي بسيار سطحي همراهه! البته استثنا هم وجود داره که در ادامه بهش اشاره مي‌کنم.

خب نکته‌ي بعدي که به ذهنم مي‌رسه رفتار دوستان رپ‌کن هست، چيزي که من متوجه شدم خيلي از اين دوستان بيشتر از اينکه به اشعار و موزيک خودشون توجه داشته باشن به تيپ و قيافه‌ي يا به قول خودشون «تريپ» توجه مي‌کنن يعني ميگن کسي که طرفدار رپه حتمن بايد شلوار بگي با کفشاي اسپرت بپوشه و زنجيزاي کت و کلفت به گردنش آويزون کنه و دستمال سر ببنده و از اين چرت و پرتا در حالي که اين چيزا اصلن توي خوندن کسي تاثير نمي‌ذاره و فقط يه چيزه ظاهري محسوب ميشه، انگار اين قضيه صداي اعتراض بعضي از رپ‌کن‌ها رو دراورده تا اونجايي که يکيشون تو آهنگش ميگه: «شما همه از دم تو جو شلوار بگين، دشمناي من همتون به‌نظرم پدرسگين « :)) »، شلواره من پايين نيست، يعني رپم حاليم نيست؟ به من بگو آخه اينجا دشمن من کيست؟ شلوار راسته پامه به من بگو حرفي، يا اين وسط نوع شلوارم واسه تو فرقي، ميگم بيا جلو ميگي نميام من، اگه بچه رپ واقعي شمايين رپو نميخوام من!!!»؛ که افراد مورد خطابش همونايي که به شلوار بگي اعتقاد دارن.

يه عده از رپ‌کنا هستن که فقط رپ رو واسه کل‌کل و دختربازي مي‌دونن و به جز اين موضوعات چيز ديگه‌اي رو واسه رپ‌خوندن قبول نمي‌کنن، مثلن يکيشون ميگه «ميگين آهنگ نخون از جنگ و کل‌کل، پس از چي بخونم؟ از کوه و درخت و جنگل؟!»؛ يعني به‌جز جنگ و کل‌کل فقط کوه و درخت هست؟ يعني اين همه جامعه‌ي ما با مشکلات ريز و درشت دست و پنجه نرم مي‌کنه اصلن مهم نيست؟ البته احتمالن شمايي که رپ رو واسه پول در اوردن انتخاب کردين چشو و گوشتون رو کاملن بستين. (با استناد به «ميخوام پول درارم من از راه رپ تا پولدارتر شم از جراح قلب!»)

«فلاني رپ رو خز کرده» اين حرف رو شايد شما بارها شنيده باشين، کسايي که اين حرف رو مي‌زنن يه‌جور حس مالکيت نسبت به رپ دارن و احساس ميکنن اگه کسي برخلاف ميل اونا آهنگ رپ خوند بايد گرفت کشتش!! در صورتي که رپ متعلق به هيچ‌کسي نيست و هر کسي ميتونه حرف خودشو با اين سبک بزنه، من هم که مي‌بينين دارم ميگم بهتره آهنگ کل‌کل نخونين و فحش ندين واسه اينه که رپ توي جامعه‌ي ايران پيشرفت کنه وگرنه عددي نيستم که بخوام واسه کسي تعيين تکليف کنم فقط واسه پيشنهاد ميگم!
بايد درک کنيم که دوست داشتن يه چيز نسبي هست يعني اگه من يه آهنگ رو دوس داشتم دليل نميشه بقيه هم دوسش داشته باشن، مثلن خيليا هستن که خوراکشون همين آهنگاي پر از فحشه، خب دوس دارن ديگه کاريشون نميشه کرد!

قابل توجه خانوم‌هاي محترم، رپ‌کن خانوم هم داريم، تا اونجايي که من شنيدم اينا رپ‌کناي خانومن: سالومه، ?ختر، شرخون، پاني، فروزان؛ که من آهنگاس سالومه رو خيلي خوشم اومده چون مضمونه صلح‌طلبي و ضدجنگ دارن، آهنگ ?ختر هم بد نبود اما آهنگاي پاني به معناي واقعي افتضاح بودن! فروزان هم که هنوز گوش ندادم.

حالا بريم سراغ اون استثناها که گفته بودم، توي اين همه آهنگ کل‌کل و هوس‌بازي چندتا آهنگ خوب هم پيدا ميشه بلخره درست نيست آدم فقط از بدي‌ها بگه و خوبي‌ها رو ناديده بگيره، آهنگ‌هايي که من پيشنهادشون ميکنم:

آهنگاي Emziper مخصوصن «فرق آدما»
آهنگاي رپ‌کني به اسم Binrad، دو سه تا آهنگي که من گوش دادم واقعن خوب بوده
آهنگ فلسطين از Slow Poison
آهنگ «زمان» از کرکس و رضا 3pac
آهنگ «بدبختي» از Canbean
آهنگ «غرق شده» از حسين ابليس و Dj امير
آهنگ «رسم بازي زندگي» از حسين ابليس و Mr. Killer
آهنگ «خليج فارس» از حسين ابليس
آهنگ «تغيير» از داريا، سامان فينچر و رضا 3pac
آهنگ «مادر» از داريا و کامي MC
آهنگ «آدم‌ها» از FilthBog
آهنگ‌هاي «هيچ‌کس» فقط اونايي که توي سايتش گذاشته و نه اوني که با «ضد بازي» خونده!!
آهنگهاي «سالومه» هر دوتاش که گذاشته خوبه
آهنگ «غربت» از سياه و سفيد
آهنگ «هياهوي هيچ» از ?ختر
آهنگ «کل بسه» از تهي
آهنگ «خاطرات تلخ» از افشين Yar2 و رضا 3pac
آهنگ «بازي سرنوشت» از هرزون
آهنگ «کارتون‌خواب» از طيب
انسانيت از DJ Fashy
ترتين خاصي ندارن اين آهنگايي که معرفي کردم، همين‌طوري که يادم ميومد مي‌نوشتم! اونايي هم که لينک ندادم حتمن لينکشو پيدا نکردم ديگه!

توي آهنگايي که گوش دادم واقعن بعضيا هستن که استعدادشون خيلي خوبه ولي در جهت فحش دادن و کل‌کل ازش استفاده مي‌کنن، يعني مثل اکثر ايرانيا: «با استعداد ولي در جهت منفي»، از اين افراد ميشه سيامک، ابليس، ضد بازي، چنگيز و تيمور، نرگال و… رو مثال زد که استعداد خيلي خوبي دارن ولي خب متاسفانه آهنگاشون اکثرن يا کل‌کله يا پارتي :( وقتي ميگم طرف استعدادش خوبه يعني سبک خوندن و موزيکش (beat) خيلي خوبه ولي معني خاصي نداره آهنگش.
مثلن همين سيامک لامصب بعضي وختا يه قافيه‌هايي استفاده ميکنه که به عقل جن هم نميرسه!! من خيلي سبک خوندنشو دوس دارم ولي حيف که آهنگ با معني نمي‌خونه؛ البته سبک کار سيامک و ابليس Reggae هست و هيپ‌هاپ نيست ولي به‌هرحال خيلي شبيه هم هستن.

تو اين جريانات بعضي گروها يا افراد هستن که کارشون فقط لجن‌پراکني و Diss کردن ديگرانه (Diss هم‌خانواده‌ي Dissatisfy و به معني آهنگي بر ضد کسي خوندنه)، يه گروهي هست که تازگيا اومده و از همون آهنگ اولش که خونده تا اين آخريش فقط به ديس کردن ديگران پرداخته و کارشون واقعن افتضاحه، نه قافيه‌هاي درستي دارن نه استايل خوبي نه روي بيت ميخونن اکثر قافيه‌هاشون رو هم از آهنگاي ديگران کپي مي‌کنن، اسم خودشونو هم گذاشتن پرشين مافيا :)) صداي يکيشون هست شبيه صداي «کلاه قرمزي»ه، اينقدر هم اينا زشت و مزخرف مي‌خونن که فقط واسه خنديدن بايد آهنگاشونو گوش داد، جديدن هم رفتن هرچي دور و برشون ايراني پيدا کردن رو اوردن که باهمديگه بخونن، يکي رو اوردن به اسم پيمان خفن، صداش شبيه «پسر خاله»ست، که اين پسر خاله با اون کلاه قرمزي خيلي به هم ميان توي يه گروه رپ :)) اينا واسه‌ي معروف شدن شروع کردن به ديس کردن اين و اون تا بلکه با سواستفاده از اسم و معروفيت ديگران به يه نون و نوايي برسن، اينا آدماي مريض و بدون اعتماد به‌نفسي هستن که نمبتونن بر اساس کار خودشون پيشرفت کنن و هميشه ميخوان بقيه رو نردبون خودشون کنن؛ جمش کنين لطفن!

يکي از سايتايي که ميتونن اکثر آهنگاي رپ فارسي رو توش گير بيارين سايت «پرشين هيپ‌هاپ» هست که قبلن هم معرفي کرده بودم و تقريبن به مرجعي براي دانلود آهنگ تبديل شده، از گرو‌ها (يا افراد) ديگه‌اي که سايت (يا بلاگ) دارن اينا رو يادم مياد:

Teh-Triggaz گروهي تشکيل شده از طيب، سايه‌ي مرگ، هرزون، شرخون، ?ختر و برسام
Rap-Gang گروهي تشکيل شده از حسين ابليس، سيامک و Canbean
هيچکس
فلاکت
اهواز رپووو
افشين Yar2
Emziper
سربازهاي تهران
سيامک
فرشاد (DJ Fashy)
معرفي سايتا هم ترتيب خاصي نداره. (مسئوليت محتواي سايتهاي معرفي شده به عهده‌ي من نيست)

شرمنده دوستاني هم که «رپ سياسي» مي‌خونن هستم، به‌دليل شرايط موجود نمي‌تونم بهشون لينک بدم يا معرفيشون کنم.

من اين نوشته رو بر اساس آهنگهايي که گوش دادم تنظيم کردم و اين خيلي واضحه که من همه‌ي آهنگاي رپ فارسي رو گوش ندادم و ممکنه بعضيا رو از قلم انداخته باشم، ولي در کل وضع به همين منواله که ديدن، اگه اين نوشته ايرادي داره حتمن منو به راه راست هدايت کنين!

نظراتي که براي اين مطلب نوشته ميشن بعد از تاييد شدن توسط شخص بنده به همه نشون داده ميشن، پس خواهشن هر نظر رو ده بار نفرستين، همون يه بار که فرستادين بعد از اينکه از نظر الفاظ رکيک و توهين‌ها نظر رو شستشو دادم در معرض ديد همگان قرار ميگيره.

*= رپ‌کن معادل فارسي Rapperه

 اینم شعر آهنگ :

فلاکت مسعود سعیدی
گوش کن من منگولم چون که هیچی واسم مهم نیست
دوست دختر من مردش و واسم مهم نیست و
من درسامو افتادم و اصلا مهم نیست و
هیچی توی دنیا اصلا برام مهم نیست خب
دوست دختر قبلی من واسه من رفته
با یه غریبه توی خونه کار بد کرده
ولی اصلا اصلا مشگلی نیست
چون که اون اصلا دختر خوشگلی نیست
حالا مسعود تو بگو تو بگو
ما همیشه واسه بی خیالی طی می کنیم
چی میشد که فقط به عشق و حال زندگی فمر می کنی
امشب و خیلی خوشیم و خوشحالیم
توی زندگی فکر و خیال نداریم
یکی به من بگه چرا خل شدم امشب
بیان جلو اونایی که خوش دارن یک شب
نصفه شه پر شن مثل شمع روشن بشن
بخورند تا خرخره پر شن
چی می تونه من و تو رو شاد کنه دود دود
چون که فقط دوده که ما رو میبره اون دور
رشته ی تحصیلی من هوا فضاست
واسه همینه که من هر شب هوا فضام
دلم داره به من میگه برو عشق و حالی بکن
امشب میخوام تنها باشم دل بگه بهم چی کار بکن
نمی تونم زندگی رو وداع کنم عزیز من
واسه ی من خیلی سخته که دل تحمل کنه
همیشه من می خوام یکی بهم بگه که چی کار بکن
خیلی سخته چون اینجا فصل سرده سخته
اونا دارن به من میگن دیوونه شدم
باید بگم که خودشون دیوونه شدن
اصلا دیوونه شدم میدونی دیوونه ها خوشند
واسه همین می خوام مثل دیوونه ها خل شم
دوست دخنر بنده میگه بیا امسال یه حالی بده تو برو تیمارستان
که همه دکترا بیان به تو قرص بدن
حالا به من بگو که اون دکترا خوشگلند
میدونی که باحالیم و همگیمون دیوونه ایم
بدونی که یه دونه ایم و اونم واسه نمونه ایم
خوبه که بی خیالی
امشب بیش از حد خوشحاله حالمن یه جوریه
دلم داره به من میگه برو یه عشق و حالی بکن
دلم داره به من میگه برو عشق و حالی بکن
امشب میخوام تنها باشم دل بگه بهم چی کار بکن
نمی تونم زندگی رو وداع کنم عزیز من
واسه ی من خیلی سخته که دل تحمل کنه
همیشه من می خوام یکی بهم بگه که چی کار بکن
خیلی سخته چون اینجا فصل سرده سخ
دلم داره به من میگه برو عشق و حالی بکن
امشب میخوام تنها باشم دل بگه بهم چی کار بکن
نمی تونم زندگی رو وداع کنم عزیز من
واسه ی من خیلی سخته که دل تحمل کنه
همیشه من می خوام یکی بهم بگه که چی کار بکن
خیلی سخته چون اینجا فصل سرده سخته

اسم این گروه برگرفته از کلمه زاخار^[1] به معنی رفیق می‌باشد.

سامان ویلسون و مهراد هیدن از حدود ۵ سال پیش با هم در یک دبیرستان در تهران تحصیل می‌کردند و همین زمینهٔ آشنایی این دو ، باعث شکل گیری این گروه شد. این دو بعداً در یک مهمانی با سهراب ام جی آشنا شدند.

آنها در آهنگهایشان چنین ادعا می‌کنند که بهترین گروه رپ ایرانی هستند. ولی با وجود اینکه فعالیت‌های گروه‌های رپ ایرانی عمدتاً به صورت زیرزمینی است این ادعای آنها چندان اثبات‌پذیر نیست.

سه خوانندهٔ گروه که نامشان در آهنگها آورده شده عبارت‌اند از:

• سامان ویلسون‌ (Wilson)
• سهراب ام‌جی (MJ):سلطان دود. اسم او مخفف Master Of Joint است.
• مهراد هیدن (Hidden)

این گروه تا به حال حدود ۳۰ آهنگ به صورت تکی ساخته‌اند اما در چند ماه گذشته درصدد ساخت اولین آلبوم منسجم خود هستند.

آخرین آهنگی را که ساخته‌اند «تابستون کوتاهه» نام دارد.(شهریور ۱۳۸۶)

همچنین سیاوش سی جل(Sijal) و علیرضا جی جی(JJ) دو عضو افتخاری گروه بودند ، که در بعضی از آهنگ‌ها با زد بازی مشارکت داشته‌اند. در واقع این دو نفر در فرانسه خود مشغول به ضبط آهنگ اند.(برنامه شب هفتم از بی بی سی پرشین_سوم نوامبر۲۰۰۶) و اخیرا به جمع این گروه پیوسته‌اند همچنین نسیم به عنوان هم خوان با این گروه همکاری می‌کند.

 تاریخچه مختصری از رپ

موسیقی رپ در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و از میان موسیقی سیاه پوستان فقیر متولد شد. رپ در واقع یک نوع موسیقی اعتراض‌آمیز خیابانی است با ساختاری پوپولیستی. مانند خیلی از سبک‌های دیگر موسیقی غربی، این سبک نیز با چندین سال تاخیر، به ایران راه پیدا کرد. شاید بتوان دلیل این تاخیر را کالبد کلاسیک موسیقی ایرانی و یا مناسب نبودن فضای آن روزهای جامعه , برای پذیرش رپ دانست.

کلام و سبک رپ

این موسیقی از پیش‌ پا افتاده ترین , سهل ترین و خیابانی ترین کلمات استفاده می‌کند، بدون این که از حیث ادبی بتوان این نوع استفاده را نقد کرد. در نوشتن متن ترانه‌های رپ ، هیچ الزامی برای رعایت قوانین ادبی وجود ندارد.^[۱] موسیقی رپ به موضوعاتی از جمله: اختلاف طبقاتی، ریاکاری، دعواهای خیابانی، فرهنگ غالب جهانی و همچنین بحران‌های سیاسی می‌پردازد. کلام آن اگرچه قافیه‌هایی ضعیف دارد و در نگاه بسیاری شعر ناب به حساب نمی‌آید، امّا با همین سادگی و بی پیرایگی خود می‌کوشد معنایی دیگر از زندگی اجتماعی را به ما یادآوری کند، که بعدی از زندگی مردم کوچه و خیابان است. به نحوی می‌توان گفت چارچوب تعیین شدهٔ موسیقی را که دارای قوانین سخت و مشخص است را خرد می‌کند تا موسیقی در دسترس عامی ترین افراد جامعه قرار گیرد .^[۲] احتمال داده می‌شود که آهنگ «یک یاری دارم» از بدیع زاده اولین آهنگ رپ ایرانی باشد (با توجه به تنآلیته و ساختار کلامی) . ^[۳]

 موقعیت رپ درایران

موسیقی رپ به طور رسمی و مجاز در ایران نیز کار شده‌است، که از آن جمله آهنگ‌هایی که در برنامهٔ تلویزیونی اکسیژن پخش شدند، و نیز آلبومی از شاهکار بینش‌پژوه به نام اسکناس را می‌توان نام برد. در سال ۱۳۸۵ نیز رضا عطاران در تیتراژ چند مجموعهٔ تلویزیونی از جمله متهم گریخت از موسیقی رپ فارسی استفاده شد. هم‌چنین در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۶ مجموعهٔ تلویزیونی دیگری به کارگردانی رضا عطاران به نام ترش و شیرین از شبکهٔ سوم سیما پخش شد^[۴] که در عنوان‌بندی آغازین آن، رضا عطاران یک شعر (از نیلوفر لاری‌پور) را به صورت رپ می‌خواند و محسن نامجو نیز با آواز وی را همراهی می‌کرد.^[۵] البته باید این را نیز در نظر داشت که عرف کارهایی که در ایران مجاز شناخته می‌شوند , باید در کالبد ایده‌های سیاسی باشد , نه در خدمت جامعه و این خود به نحوی زیر پا گذاشتن , اصل مهم رپ می‌باشد . در سال‌های اخیر به تعداد گروه‌های بدون مجوز و زیرزمینی رپ در داخل ایران افزوده شده‌است.همچنین آهنگ‌های فارسی تعدادی گروه رپ‌خوان در خارج ایران نیز از طریق اینترنت در ایران منتشر می‌شود. گروه‌هایی نظیر هیچ‌کس، زدبازی، میلاد نوری، و Emziper باعث شهرت رپ به خصوص در میان نسل نوجوان شده‌است.^[۳] با توجه به اینکه که اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای توزیع قانونی تولیدات موسیقایی، برای این افراد عملاً امکان‌پذیر نبوده‌است ، و با توجه به فقدان قانونی انتشار الکترونیک و حق کپی رایت آثار، پخش این آهنگ‌ها از طریق اینترنت محدود می‌شوند. اغلب گروه‌های رپ زیرزمینی آثارشان را از طریق وب‌گاه‌ها و وب‌نوشت‌های شخصی به گوش شنوندگان می‌رسانند.^[۶] در عرصهٔ موسیقی ایران، می‌توان گروه‌های رپ را به سه دسته تقسیم کرد:^[۷]

 گروه بندی خوانندگان رپ

۱- گروه‌های که جنبه‌های خشن و مبارزه جویانهٔ سبک گنگستا را جذب کرده‌اند. این دسته را می‌توان «رپ خوان‌های خیابانی» نامید . آنها در لابلای زبان کوچه و بازار به دنبال صدای خود می گردند. در این بخش از گروه‌های تأثیر گذار می‌توان هیچ‌کس، زدبازی، پیشرو، و ابلیس را نام برد.

۲- گروه های محافظه کارتر و اخلاقی‌تری. این گروه ها می‌کوشند ارزش‌های اجتماعی را به ما تذکّر دهند. البته باید این را نیز گفت که تذکر دادن این ارزش‌ها , از آنجا که خود رپ موسیقی عمیق و دارای چارچوب نیست , زبانی در سطح کوچه و خیابان دارد و بیشتر با نظری مثبت، خوبی‌های قشری به مبارزه با بدی‌های قشری می‌پردازند . برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: یاس، امزیپر، هارنیک، تروت اسپیریت و سالومه.

۳- رپ خوان‌هایی که بر جنبهٔ فراگیری و اقتصادی رپ تکیه کرده‌اند. آن‌ها معمولاً ترجیح می‌دهند از جریان‌های غالب و موسیقی پاپ سرگرم کننده استفاده کنند. از میان آن‌ها می‌توان به شاهکار بینش پژوه و امیر تتلو و مدیا:حسین تهی و مدیا:ساسی مانکن و فا تریتوری اشاره کرد.

ابعاد اجتماعی

موسیقی رپ، همان گونه که در خواستگاهش ایجاد شده ، با مفاهیم اجتماعی گرهی سخت خورده‌است. این آمیختگی گاهی ایجاب می‌کند که گروه‌ها برای بیان زشتی‌ها و تیرگی‌های جامعه از کلمات رکیک و خیابانی استفاده کنند . برخی از گروه‌های رپ ایرانی که تحت نماد ۰۲۱^*[1] فعالیت می‌کنند (مثل هیچکس، یاس، بیباک) از خواندن شعرهای دور از ادب پرهیز می‌کنند و یا کمتر از این کلمات استفاده می‌کنند. در حالی که برخی دیگر (مانند زدبازی) در تبعیت از رپ غربی، بدون هیچ ابایی، الفاظ دور از ادب را در شعرهایشان به کار می‌برند.^[۶] در پاییز سال ۱۳۸۵ پس از انتشار فیلم خصوصی زهرا امیرابراهیمی، یک خواننده رپ به نام یاسر (با نام هنری یاس)، با خواندن قطعه‌ای به نام «سی‌دی رو بشکن» و تشویق شنونده به قطع زنجیرهٔ پخش فیلم خصوصی آن بازیگر تلویزیون، ابعاد اجتماعی موسیقی رپ را بیش از پیش به نمایش گذاشت.^[۳] در زمستان سال ۱۳۸۵، سروش لشکری با اسم هنری هیچکس از اولین رپ‌خوانان ایرانی، در ترانه‌ای به نام «وطن پرست» اشاره‌ای به موضوع «انرژی هسته‌ای» که از موضوعات مهم سیاسی وقت بود کرده‌است . همچنین در این آلبوم (جنگل آسفالت) ، مهدیار آقاجانی آهنگساز این آلبوم از تلفیق موسیقی سنتی ایرانی با سبک رپ بهره برده‌است و صدای سازهایی مانند عود، تمبک، نی، دف، قانون و آوازهای ایرانی در آن شنیده می‌شود.^[۸] هم‌زمان با طرح مبارزه با بدحجابی در ایران، پخش ترانه‌ای از «ماهور» به نام اتهام که دارای تم انتقادی شدید از برخورد با زنان تحت عنوان طرح مبارزه با بدحجابی بود، باعث شد تا بحث مبارزه با موسیقی رپ شکلی جدی بگیرد. و چندین سایت مربوط به این سبک موسیقی فیلتر و شماری از اعضای گروه‌های موسیقی ایرانی موسوم به «زیرزمینی» بازداشت و استودیوهایی که در آن آهنگ‌های خود را ضبط می‌کردند توسط نیروی انتظامی پلمپ شد. همچنین رپری به نام پیمبر با انتقاد از اسلام و سایر مطالب به این جنجال رونقی داد . ^[۹]

 پاورقی

^ عدد ۰۲۱ کد تلفن شهر تهران است، که نشان می‌دهد هسته‌های اولیهٔ این گروه تهرانی بوده‌اند.

رضا سروش را پدر خواندهٔ خود می‌داند زیرا پدر خودش به او اهمیتی نمی‌داد. معروف‌ترین کارهای رضا پیشرو برو جلو با همراهی هیچکس و بازم لان و همچنین دیس زدبازی به نام اثر منفی است .

رضا ناصری معروف به پیشرو متولد بهمن سال 1364 می باشد.6 سال پیش شروع به خواندن نمود. در 9 سالگی پدرش را از دست داد و به همراه مادرش از هفت حوض تهران به نظام آباد آمدند. مادرش با مردی ازدواج نمود که رضا علاقه ای به او نداشت و در سال های اولی که شروع به خوانندگی کرده بود در شعری که برای پدرش خوانده بود از پدر خوانده اش با عنوان هیولا یاد کرد. رضا از حدود 15 سالگی شروع به خوانندگی نمود و برادر خوانده ای به نام علی نیز دارد که برای او نیز شعری با نام هدیه خوانده است. جدیدا رضا در آهنگی به نام معرفی یک نوجوان 15 ساله به نام امید ملقب بهه امید قدر را برادر خود معرفی کرده است .پدر ناتنی رضا به علت بیماری که داشت درگذشت. رضا بعد از 5 سال که رپ خواندن را شروع کرده بود شعری را برایسروش هیچکسآماده کرد و او را همانند پدرش میداند، و همین طور درباره ی عشق نافرجام خود که نفرت خودش از او را در بیشتر شعرها و همین طور وبلاگش ثابت نموده شعری خواند که نامزد شدن با او تنها یک اجبار بوده و ناخواسته چنین اتفاقی برایش پیش آمده. اسمش نامزذ او بهار آتش است که او هم یکی از رپر های زن ایران است . رضا در آهنگ داد بزن پیشرو به قول معروف او را دیس کرده . رضا گروهی به نام نابغه ها دارد که تشکیل شده از خود رضا و علی ساتراپ به معنای استاندار و دیاکو است .

رضا پیشرو و سروش هیچکس از رپرهای معروفی هستند که شایعاتی را که جدیدا در باره ی آنها ساخته اند طرفدارهای آنان را شدیدا عصبانی ساخته است.رضا پیشرو در کمتر از 2 سال به طور عجیبی پیشرفت کرد و با آلبوم جهنم ساکتش همه ی دشمنانش را مات در جایشان میخکوب نمود. از دشمنان اساسی این رپر دوست داشتنی م ساسی مانکن یا همان ساسان و حسین مخته و بسیاری دیگر مانند گروه دکتر ژرفا و همچنین گروه زد بازی و حسام استپس و دار و دسته اش است . رضا در آهنگ اثر منفی خود به گروه زدبازی توهین کرد و به نظر خودم از دشمنی با زد بازی بزرگ شد . به گفته ی خودش که در شعرهایش گفته خوشحال می شود اگر معنی حرف هایش را بفهمید و به خاطر ظاهر یا نوع خواندنش از او خوشتان نیاید زیرا او در شعر (از همتون) گفته: ((می خوام حرفامو یکی درک کنه، مگه پرت شده از ذهنتم که من شعر بگمو تو از دین من سواستفاده کنی تو از قید من، همینه که تا شماهارو میبینم غیب میشم، من شعرام معنیش سنگینه هر کی که شنیده نفهمیده حرفه من چیه پس عکسه منو تو چرا وقته تفریحه من میگیریو میگی رضا شاخه ترجیها، نگیری بهتره تو وقتی تشخیصم ندادی که هویتو حرفا من چی ین ، بفهم هفت روزه هفته درگیرم، ولی شما به خاطره اسمم نزدیکم هستید تا وقتی فعلا من اینم از من بکشید بیرون چون زندگی دارم، بدون اگه حرفامو درک کنی خوشحالم)) امید وارم از این مقاله استفاده کرده باشید . در موسیقی رپ نمی توان گفت چه کسی بهترین است . هر کسی سبکی دارد . به قول معروف هر گلی یک بویی دارد . سپاسگزارم سامان ساسان فر

سروش لشکری در آهنگهایی که می‌خواند مدام تاکید شدیدی بر وجود خون آریائی در رگ‌هایش می‌کند و همچنین برای خودش از القابی نظیر : پدر خوانده و «پدر رپ فارسی» استفاده می‌کند. البته همه می دانیم که اولین رپر ایران شایان بود که امروزه هیچکس نمی داند کجا زندگی می کند . البته بعضی ها می گویند دیو بوده است . برخی می گویند حسن صباح به هژیر و سروش رپ را آموخت .... ولی به هر حال ان چیزی که معلوم است اینست که هیچکس پدر رپ نیست شاید اسوه مقاومت رپ و قدیمی ترین رپر باشد . به هر حال امروزه هر جانوری در خیابان طرفدار هیچکس است . ^*[1] همچنین وی فرهنگ خیابانی را به خوبی در موسیقی‌اش تجسّم می‌بخشد، بدون اینکه به دام کپی برداری و تقلید از هنرمندان افریقایی_آمریکایی بیفتد. او یکی از پیشگامان «رپ خیابانی» است.^[۱]

سروش لشکری گروهی با نام‌ ۰۲۱ و کمپانی ضبط موسیقی به نام صامت را تشکیل داده‌است. هیچکس برای خواندن یک اهنگ با رپر های مبتدی بیش از 2 میلیون تومان پول اخذ می کند . این در حالی است که رضا پیشرو 3 میلیون می خواهد .

سروش لشکری اولین آلبوم موسیقی رپ خودش تحت عنوان جنگل آسفالت را ارائه داد. وی پیش از تدارک آلبوم جنگل آسفالت بیش از ۲۰ ترانه رپ به زبان فارسی منتشر کرده‌است.^{[نیازمند منبع]} مهدیار آقاجانی نام آهنگساز ترانه‌های هیچکس در آلبوم جنگل آسفالت است.

سروش هیچکس علاوه بر آلبوم جنگل آسفالت تعداد زیادی موسیقی رپ با همکاری رپرهای دیگر فارسی زبان و انگلیسی زبان نطیر: حسین ابلیس، ), Reveal، زدبازی، قاف، سامان ویلسون و پیشرو، 7 خط ، هژیر تولید کرده و به بیرون فرستاده‌است

01-Hich Kas Masoud,Saeedi,Ghaf,Tataloo,Pishro

02-Har Tor Shodeh Migam  

03-To Masti 

04-Tirieipe Ma 

05-Maste Mast 

06-BaroBaxe 021 

07-Havaset Bashe (Remix) (Lyrics) (Album VR )

08-Telephone 

09-Mesle Mar 

10-Son Of Pain
11-Khob Manam Hamnintor

12-Tiripi Nist 

13-Danga In 021 

14-Cheshma Roo Man 

15-Prince Of Persian

16-Man Vaisadam 

17-Hooman 

18-HichKas Feat Reval 

20-Hich Kas Feat ZedBazi 

21-Pedar Khandeh

22-Chera Azam Badet Miyad 

23-Baxe Surush 

24-Vojdan 

25-Komak 

26-Tavahom 

27-Bas Kon 

28-Terorist 

29-Ba Ham 

30-Red Eyes

31-Microfone 

32-Goftam 

33-Khatereh 

34-Quf Ft Hich Kas Migam Quf 

35-HichKas-Drama 

36-Laanat 

37-The Flame 

38-Hich Kas -Bad Boy ( Barobaxe Khalaf ) 

39- Hichkas FT Pishro Boro Jolo

40- Hich kas FT Pishro Bazam Kalan