روحش شاد انکه گفت:من همان شبان عاشقم سینه چاکو عاشق و غریب بی تکلف و رها در خراب دشتهای دور درپرتوتو می دوم.ساده و صبورو می گفت:من همان بلال الکنم در تلفظ تو ناتوان.
گفتم:راست گفته ای که خدای شبانان وناتوانان خدای نزدیکی است.ان قدر که می توان صدای نفسهایش را شنید و صمیمی است ان قدر که میشود به راحتی بااو قهرکرد وقتی دعایمان را مستجاب نمی کند و برایش ناز کرد وقتی بارها صدایمان می زند وبا لبخند نگاهمان می کند.
من خدایی را می شناسم که به راحتی می توان از دست اوگله کرد وقتی باتمام وجود استدلال های عقلیت رابه کارمی ذگیری ومی فهمی که هیچ کاراو شبیه ادمیزاد نیست.خدایی که ساده وصبور گله ها وغرغرهایت رامی شنود وکارخودرا ادامه می دهد لطف می کند ازجایی که گمانش راهم نمی کنی مهرمی ورزد.
خودم را می شناسم که همان شبان عاشقم وایمانم شبانی است به همان سادگی دشت.خدایی که من می شناسم خانه ای دارد که هیچ محتسبی برگرد ان نمی چرخدو میرغضبان شهر ازدست رحمت او عاصی شده اند.بهانه می گیرد که ببخشد اشاره می طلبدکه نوازش کند.
برای من شبان ساده این دشت شعرهای عاشقانه می سرایدو انهارا حتی به نسیم نمی سپارد خودش بی هیچ واسطه ای در گوشم می نوازدو صدایم می زند باشوق که...بیا...ان هنگام که ازاو گله می کنم.محتسبن گفته اند که سخت می توان به حوالی او رسید.اهسته-چنان که نامحرمان نشنوند وصدای نفسهایش درگوشم بپیچد-زمزمه میکند"عزیزکم من به تو نزدیکنر از انم که گمانش کنی".
گفتم:گفته اند خشم میگیری اگر برایت چون و چرا کنم.من اهل تسلیم و طاعت نیستم.
گفت:اگرهمه اهل تسلیم و طاعت بودند رحمت من به کارچه کس می امد؟که من مشتاق تماشای سیمای توام وقتی شجاعانه به دریا می زنی باقایقی که خود برایت ساخته ام ودیگران از هراس طوفان قایق رابه خاک سپرده اند وقتی تو تن به طوفان می سپاری هیهات از من که تنهایت گذارم.
قد راست کردم گفتم من محتسبان و میرغضبان و حاجبان درگاهت را برنمی تابم.
روبرویم نشست رخ به رخ و گفت:درگاه من پرده ای ندارد که پرده داران غضبناک و خشم الود داشته باشدکه من برنفس خود قصه رحمت نوشته ام مراببین عزیزکم نه انان را.
گفتم:پس چراانان را از درگاه خود نمی رانی؟
گفت:هیهات که من کسی را از درگاه خود نرانم.
روی برگرداندم گفتم:من باید بفهمم که چه می کنی.پیش از این چراچنین کردی و پس از ان چه خواهی کرد؟
روبرویم نشست رخ به رخ گفت:اکنون را دریاب نازنینم که اگر باورکنی دوستت دارم دیگر پیش و پسی باقی نخواهد ماند و من امشب امده ام که باور کنی....
بغض کردم مشت ک.بیدم گفتم:پس چرا تنهایم می گذاری!چرا هرگاه که تورا می خوانم نیستی درگاه تو کجاست؟وقتی که همه درها بسته است و این مصلحت تو چیست که من هیچ وقت جا و معنایش را نفهمیدم.کجایی وقتی که می خوانمت و نیستی...؟
و دیگر هیچ نگفتم که گریه امانم نداد.
صبح بود که بیدار شدم با نسیمی که نوازشم کرد.یادداشتی روی میز کارم بود.خواندم:روزی مردی ایتالیایی در خواب می بیند که خداوندبه او می گوید ایا دوست داری صحنه هایی از زندگیت را پیش رویت نشان دهم.مرد از خود اشتیاق نشان می دهد.ان گاه در جلوی چشمهای اوافقی مانند ساحل دریا ظاهر می شود واو اینده خود را می بیند که در لحظه های سخت دو رد پا روی شن های ساحل است.مرد از خدا می پرسد:این ردپاهای چه کسانی است؟
خداوند می گوید:یکی از ان تو و دیگری از ان من که همراه تو در سختیهایم.
مرد مسرور می شود.در صحنه ای دیگر او مصیبت بزرگتری پیش روی خود می بیند و روی ماسه ها تنها یک رد پا مشاهده می کند.باگله به خداوند می گوید:پس چرا مرا تنها گذاشتی!این ها رد پای من است که تنهت در مشکلات رهایم.
خداوند می گوید:این ردپای تو نیست.ردپای من است.
مرد می پرسد:پس من کجایم؟
خدا می گوید:تو در اغوش منی وقتی که سختی ها از همه سو به تو هجوم می اورند.
|
+|
نوشته شده در سه شنبه 22 آبان1386 |
نوشته شده توسط محمد
IV : 
دانلود كن SpyUploader را در 30 ثانيه
دانلود کنید نسخه 4.32
